Madara olmak...

Tüm ülke 1 haftadır oturduk hayretler içerisinde nasıl siyaset yapılmaz, koskoca bir halk karşısında nasıl davranılmaz, nasıl konuşulmaz onu izliyoruz.

Veya bir parti ne yaparsa oy ve itibar kaybeder, kendi yandaşlarını hüsrana uğratır izledik. Kamu malına, bu devletin polisine nasıl acınmıyormuş işlerine gelmeyince apaçık ve keskin bir şekilde öğrendik. Son bir haftadır çok şey öğrendi bu ülke sayelerinde.

Koskoca Türkiye Cumhuriyeti kurucu partisi kendini bile isteye nasıl imha eder, nasıl her şeyi bir kenara fırlatıp koltuk sevdasına düşer, dün kardeş dediklerini bugün paramparça etmeye vatan haini ilan etmeye çalışır izledik. İnanın hiç aklıma gelmezdi ama bunu da izledik. Bu kadarı da olmaz dediğimiz ne varsa yaşıyoruz, burası da böyle bir coğrafya işte.

Ama artık koskoca ülke bir konuda hem fikir; ne olursa olsun bizi Allah korumuş...

Peki bir CHP’linin ağzından bu lafı daha düne kadar kerpetenle bile alamazdın ki bu en büyük hakları idi tabii ki. Ama şimdi tüm ülke bir olduk bazı şeylere hem de olmayacak olması imkansız varsaydığımız şeylere olası imkansız kimselerle birlikte şükrediyoruz. Farkında mısınız bilmiyorum ama şu sıralar çok fazla konuda hem fikir oluyor memleketimin evlatları. Çünkü artık anladık ki olacak iş var olmayacak iş var. İnsanın onurlu bir duruşu ve saygısı olmalı hem kendine hem muhatabına hem halkına. Gördük ki bunlarda kendileri de dahil kimseye saygıları kalmamış. Hal böyle olunca halkında saygısı bir anda siliniverdi. Seni savunan onca insan var dile kolay ülkenin yarısı neredeyse ve öyle hareketler yapıyorsunuz ki onca insan sizi bir anda silebilecek dereceye geliyor.

Bugüne kadar ne olursa olsun, ne yaparsan yap, arkanda olan sana destek çıkan her sözünü kale alıp seni el üstünde tutan, her daim desteğini emeğini gönlünü sana seve seve veren halka reva gördükleri bir koltuk kavgası oldu. O kadar hüsrana uğratan bir durum ki bu, onca sevenlerine yazık ettiler. Kendilerine inanan güvenen insanları hiç düşünmediler.

Can havliyle itibar şan şöhret mevki kavgasına girişiverdiler.

Ağzım açık -ki hepimizin aynı şekildeydi bence- CHP binasının önündeki ve içindeki o karmaşayı izledim. İnsanların gözünü öyle bir boyuyormuş ki bu koltuk sevdası kimse kimseyi görmedi, sende kimdin demedi, can düşmanı gibi sıcak çay fırlattılar polisime. O an çığlık atmışım istemsiz. Öncesinde ellerinde çay bardakları ile bekliyorlardı, gülmüştüm "kavgada bile çay derdine düşüyoruz" demiştim ama amaç farklıymış meğer, fırlatmak için hazır bekliyorlarmış...

Bizde bir tabir vardır "kendini millete madara etmek" diye. Tam da öyle oldular, madara ettiler koskoca ülkeye kendilerini.

İzledikçe, kamu malına nasıl hiç acımadan zarar verildiğini, malı geçtik gencecik o körpecik sadece emir kulu olan o polislere bile acımadılar ya sinirlerim bozuldu televizyonun olduğu odadan kaçtım. Her şeyde olduğu gibi kavganın bile adabı vardı eskiden, artık her hareketimizin içi boş önü arkası olmayan, ne yaptığını bilmeyen, cahil cahil bomboş insanlara döndük.

Bu kadar insanı insanlıktan çıkarabiliyor bu koltuk denen illet demek ki adamların bir bildikleri var da o yüzden koskoca adamların bunca kenar mahalle havasındaki kavgaları. Sistemin kendisi bozuk baştan aşağıya... Sistem değişmedikçe bu devran böylece sürüp gidecek. Velhasıl biz daha çok izleriz böyle kavgalar.