Yolumuzu güzelleştirenler

“Ormanda yol ikiye ayrıldı ve

Ben daha az gidilen yolu seçtim

Bütün farkı da bu yarattı.” Robert Frost

Bugünün yolcularıyız. Yarına garantisi olmadan zaman denen bu yolda durmaksızın yol alan yolcular. Dünün yolcuları da eşlik ediyor bize her sokakta adım attığımız her köşede sessizce ulaşmaya çalışıyorlar. Görmek isteyenlere, duymak isteyenlere, kendi çıkarımlarını bize karşılıksız sunmaya devam etmekteler. Bazen bir öyküyle ya da bıraktıkları kadim bir yapıyla gayretleri hala devam ediyor. Suskunlar sessizler ama direnişlerinin devam ettiğini fark etmemek mümkün değil. Kadim şehrin yaşayanları az gidilen yolu seçip fark oluşturup kendi dönemlerinde çevrelerine aydınlatıp sönmeyen kandilleriyle bize hala ışık tutmaktalar.

Modern dünya ise her çağda olduğu gibi aynı hızda akıp gidiyor. Sanki bizi bu seslerden mahrum etmeye ant içmiş gibi peşimizdeler. Her yönden gelen seslerin çokluğu ve renkli bir dünya oluşturarak hepimizin dikkatini çekmeye başarıyor. Bu izlerin peşinde kaybolup giden topluluklar... İçsel boşluğumuzu dolduracağını umarak renkli dünyaya çekilmemiz ve sonrasında oluşan kalbimizdeki derin obruklar özümüzden kendimizden uzaklaştığımızın farkında bile değiliz.

Bir yanda suskunların ve anlaşılmayı bekleyenlerin; yapıları, eserleri, kitapları diğer yandan da değişik seslerle dikkatimizi cezbeden çok renkli bir dünya. Biri yaşanmışlıktan süzülen kadim bilgiler diğerleri ise laboratuvar ortamında keşfedilmiş deneyimsiz, yanılma payı olan, hazır paketli bilgiler.

Bazen kendi sesimizi bile duymakta güçlük çekerken sence nasıl duyacağız bu kadim sesleri. Sahi sen bu fırtınanın neresinde görüyorsun kendini. Hepimiz hız ol ve tüket rüzgârına kapılıp sürükleniyoruz. Ruhumuzu esir olan meşhur “kusur kalmayayım” virüsü hepimizin zihnini fethetmiş. Oysa ki bizi fırtınadan koruyacak kadim şemsiyeler her şehirde her mahallenin köşe başında açılmış bizi bekliyor. Ama sanırım renksiz ve sessiz oluşlarından dolayı kimsenin dikkatini çekmiyor.

Bursa’nın kadim yerlerini ve manevi bekçilerini yazarken birçok kişiyle tanışma fırsatım oldu. İlk defa ziyaret ettiklerini söyleyenler olduğu kadar müdavimleri olanlara da rast geldim. Okurlarımdan geri dönüşlerde hiç duymadıkları bilgilerle karşılaştıklarını en kısa zamanda ziyaret etmek istediklerini söyleyenler oldu. İtiraf etmeliyim ki benim de bilmediklerim bunca zaman fark etmediklerim varmış. Yazarken gezerken bunu çok net fark ettim. Bunu hiçbir zaman “geç kalınmış” olarak düşünmedim. Benliğime ızdırap olarak yansıtmadım. İnsanız; kolay olan basit olan yolu tercih edebiliriz. Az gidilen kadim yolda yürüyenler etrafımızda olmayabilir. Hepimizin yolculuğu başka başka her birimiz olması gereken zamanda olması gerekenleri yaşıyor. Tam da bize iyi olacak zamanda karşılaşıyoruz. Her zaman geçtiğimiz yerden geçerken kafamızı kaldırıp bakarken bir cümle takılıyor gözümüze üzerinde düşünürken iyileştiriyoruz kendimizi. Seneler önce okuduğumuz kitaba göz atarken karakterlerden biri bizi yansıtıyor. Başka bakıyor bu sefer gözlerimiz olanlara.

Kendi yolunun ayrımlarında biraz durup düşünmeye ne dersin? Bu sefer az gidilen yolu seçerek yol alsan nasıl olurdu hayat. Hayatı güzelleştirenlere denk gelsen neler değişirdi hayatında? Şehrin kadim şemsiyelerinde dinlenmeyi seçsen. Hepimizin biraz durmaya, bakmaya, dinlemeye ve duymaya ihtiyacı var gibi... Yolunuza, yolunuzu güzelleştirenler denk gelsin. Keyifli hafta sonları dilerim.