Ulucami: Şehrin kalp noktası

Şehrin tam kalbinde bulunan Ulu bir mabet, günün her vaktinde ziyaret edilen farklı farklı yansıyan kadim bir yapı; Ulucami. Şöyle bir düşündüm de her vakitte, farklı her günde, bazen bir vakit bazen de birkaç vaktimi orada geçirdiğim olmuş. Bayram namazlarındaki coşkuyu, Cuma günlerindeki kalabalığı, sabahın sakinliği, öğlen vaktinin telaşı, yatsı zamanın huzuru, Ramazan ayının rahmeti...Yaklaşık 8 asırdır gelenlere kapısı sonuna kadar açık olan Ulu mabet ne kadar çok farklı an ve farklı hisler yaşatmış bana ve gelen herkese. Heybetli duvarlarına bakıyorum da 8 asırdır ayakta, daha da var olsun. Kim bilir neler yaşandı, kimler geldi?

“Ey Ulucami! (Uluları toplayan) uluların toplandığı yer.

Seni gece ve gündüz ziyaret edenlere müjdeler olsun.” Hızır Dede

Niğbolu zaferini alırsam 20 tane cami yaptıracağım diyerek samimi bir niyetle adım atan Yıldırım Beyazıt. Aldığı zaferin ardından niyetinin ateşi, yüreğine düşer ve hemen inşaatın temellerini attırır. Bursa'nın kalp noktası haline gelecek olan mabedin kaderini Emir Sultan Hz. Belirler. Yıldırım Beyazıt’a bulunduğu öneriyle 20 kubbeli bir cami yapılmasında karar kılınır. Bütün halkın büyük mabette bir araya gelmesi arzu edilir. Samimi niyetler cem olma duasıyla birleşir, açılış günü geldiğinde arzular gerçek olur. 20 kubbeli olan Ulu mabettin açılışı yapılır ve zaferin nişanesi günümüze kadar ulaşır.

Bütün dinlerin mabetlerinde olduğu gibi bizimde mabedimizde simgesel bir dil vardır. Kapıdan içeriye girdiğimiz gibi eşik aşımı yaşarız. Sürekli akan bir günün zamanın içerisindeyizdir. Bir yerden başka yere gidenler, iş yerlerinin başında olup ticaret yapanlar, üretim yapan yerler bir iş bir oluş vardır. Günün içinde hep bir var olma hali vardır. Eşik aşılıp içeriye adımı atan kişi ister ibadet yapmak için gelsin ya da sadece bakmak için gelsin içeride sadece durur. Tefekkürün ve estetiğin izlerini hisseder. Ruhun bağlantıya geçtiği bir mekanın içindeyizdir. Akan zamandan an’a gelme yerindeyiz. Bu an bizi bize hatırlatır. Kadim yapı bize öncelikle geçici olduğumuzu burada misafir olduğumuzu hatırlatır. Etrafımızdaki insanlara bakarak çeşit çeşit mizaçta surette yaratıldığımızı anlarız. Duvardaki yazılara bakarsak bir harfin kaç değişik halinin varlığını görürüz. Hat yazılarında sadece vav harfini takip etsek bile halden hale geçişleri bizlere örnek olur.

Kaçıncı kez geliyorsun bu Ulu mabede bilmiyorum, her geldiğimizde farklı bir güzelliği fark ediyor olmak ne muazzam değil mi? Eşikten adımını attığındaki hissettiklerin yaşadığın duygunun hiçbiri birbiriyle aynı değil. Her gelen farklı bir ruhaniyette gelip zaman yolculuğunun içine giriyor. Dünya yolculuğundaki bizlere benziyor, bedensel ve ruhsal olarak sürekli değişim halindeki insan gibi... Kendimize her baktığımızdaki değişen fikirlerimiz hayata bakış açılarımızın yansımaları sanki. Her halimizin güzelliklerini keşfedip hayatta katma gayretimizle yol alışlarımız.

Ulucami’nin duvarlarının hat yazılarıyla dekore edilmesi ziyaret edenleri hat müzesinde gibi hissettiriyor. Her birinin hikayesi yazı biçimi birbirinden farklı. Durup sadece vav harflerinin yazılardaki hallerine bakacağım. Haftaya kaldığım yerden devam ediyor olacağım.

Keyifli hafta sonları dilerim.