Zamanın girdabında ruhun soluklanması

​Günümüz insanı, tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar yoğun bir uyarıcı ve bilgi bombardımanı altında yaşıyor. Akıllı ekranların pencerelerinden sızan malayani meşgaleler, hırslı siyasi tartışmalar ve kişisel tekâmülümüze zerre kadar katkısı olmayan lüzumsuz gündemler, en kıymetli sermayemiz olan ömrü sinsice tüketiyor. Ruhun bu modern kuşatılmışlığı karşısında, asırlara meydan okuyan köklü irfan geleneğimizin satır araları, bizleri geçici olanın esaretinden kurtarıp ebedi olanın dinginliğine çağıran zamansız birer can simidi niteliğindedir.
​Özellikle Yirmi Yedinci Mektub’un sayfalarında yer alan Üçüncü, Dördüncü, Beşinci ve Altıncı bölümler, tam da bugün içine düştüğümüz manevi dağınıklığa reçeteler sunmaktadır. Üstadın bu sarsıcı ikazları metinde sıradan birer başlık olarak değil, doğrudan "Notalar" adıyla kaleme alması son derece manidardır. Bilindiği üzere diplomasi dilinde "nota", bir devletin diğer bir devlete karşı çekebileceği en üst perdeden, en sert ve kesin uyarı anlamına gelir.
İşte üstad da şu fırtınalı asrın ve gafletin girdabında sürüklenen insanoğluna, adeta manevi bir diplomasi diliyle en şiddetli ihtarları yapmakta; ruhunu dünyevi sahteliklere esir eden insana ilahi hakikatler adına en üst perdeden muhtıralar vermektedir.

​FÂNİLİK ŞUURU VE İNSANIN HADDİNİ BİLMESİ

​Üçüncü Nota, her şeyin fani olduğunu ihtar eden o azametli nass ile başlar: “O’nun zatından başka her şey helâk olucudur. Hüküm O’nundur ve O’na döndürüleceksiniz.” Modern insan, altından kalkamayacağı küresel meselelerin, gündelik siyasi polemiklerin yükünü omuzlarında taşımaya çalışırken, kendi varlığının kırılganlığını unutmaktadır. Bu sert ihtar, koca kainat güneşine nispeten bir zerre bile olmayan insan hayatının ebediyet karşısındaki konumunu hatırlatır. Siyasetin ve sosyal medyanın geçici dalgalarıyla ömür tüketen zayıf insana şu sarsıcı muhtıra verilir: “Aklını başına topla, yaradılışındaki hikmeti düşün, haddini bil, ömür ve hayatını sana saâdet-i ebediyeyi te'min edecek şeylerle geçir.”

​ÖLÜMÜN HAKİKATİ VE HAKİKİ DEĞER ÖLÇÜSÜ

​Dördüncü Nota ise bugünün insanının en çok kaçtığı gerçeği, yani ölümü ve ölümden sonraki haşir hakikatini merkeze alır. Modern seküler kültür, ölümü hayatın dışına iterek insanı geçici hazların kölesi yapmaya çalışırken; bu nota bizleri ceza ve hesap gününde, Mâlik-i Yevmi’d-dîn’in huzurunda mahlukatın en kıymettarı olan insanın yeniden diriltileceği gerçeğiyle yüzleştirir. Kendi özümüzü bulmak, ancak bu büyük mahkemeye hazırlık yapmakla mümkündür.
​Beşinci ve Altıncı Notalar ise meseleyi medeniyet ve kıymet ölçüleri bağlamında ele alır. Batı’nın sadece görünürde (sûrî) parıldayan, fakat ruhu aç bırakan kof medeniyetine karşı; Kur’an’ın insanlığa sunduğu hakiki şifa ve rahmet iklimi mukayese edilir. Bugün birey, sosyal medyada beğeni sayılarıyla, siyasette kliklerin gücüyle kıymet bulacağını zannetmektedir. Oysa Altıncı Nota, “Nice az topluluklar, Allah’ın izniyle büyük topluluklara galip gelmiştir” ayetinin sırrıyla, maddi güç ve sayısal çokluk üzerine kurulan sahte algıları yerle bir eder. İnsanın hakiki değerinin dünyevi makamlarla değil, kalbindeki iman ve takva kalitesiyle ölçüldüğünü ilan eder.

​SONUÇ YERİNE

​Sonuç olarak; ömür sermayemizi lüzumsuz, siyasi ve bizi doğrudan ilgilendirmeyen malayani meşgalelerle heba etmek, ebedi bir hüsranın kapısını aralamaktır. Bu dört keskin nota; bizi zerre misal hayatımızın farkına varmaya, ölümle uyanmaya, Kur'an'ın şifasıyla arınmaya ve hakiki kıymeti imanda aramaya çağıran müstakim birer rehberdir.
​Bugün, o gürültülü gündemlerden bir an olsun sıyrılıp ruhumuzu dinlendirmenin ve o sarsıcı nebevi ikazın sesine kulak vermenin vaktidir. Nitekim o kutlu hitap, asırların ötesinden bugünün modern dünyasında kaybolan bizlere şöyle seslenir:
​"Ey insan! Lâyemut değilsin. Ömür dakikaların bir gün tükenecek. Ölüm seni uyandırmadan (gafletten) uyan."