Omurgası eğilenlerin yükselişi kısa sürer

Bazı insanlar vardır; zor günde yanında durur, menfaat bittiğinde de aynı yerde kalır. Bazıları ise rüzgârın yönüne göre saf değiştirir. Dün omuz omuza yürüdüğünü bugün birkaç çıkar uğruna satar, yarın ise başka bir masada yeni dostluklar kurmaya çalışır. Oysa insanın gerçek değeri, güçlü günlerinde değil, zor zamanlarda ortaya çıkar.

Adam satmak, sadece bir kişiyi yarı yolda bırakmak değildir. Adam satmak; güveni satmaktır, dostluğu satmaktır, hatırayı satmaktır, birlikte verilen mücadeleyi satmaktır. En önemlisi de insanın kendi karakterini satmasıdır.

Bugün toplumun en büyük sorunlarından biri liyakat eksikliği değil, güven eksikliğidir. Çünkü insanlar artık kimin ne söylediğine değil, kimin ne zaman taraf değiştireceğine bakıyor. Birçok kişi sözünün değil çıkarının adamı olmuş durumda. Menfaat varsa dost, makam varsa kardeş, güç varsa sadakat gösteriyorlar. Güç kaybolduğu anda ise ilk terk eden yine onlar oluyor.

Oysa omurga dediğimiz şey tam da burada anlam kazanır. Omurga, herkes alkışlarken aynı şeyi söylemek değildir. Omurga, yalnız kalacağını bilsen de doğru bildiğin yerde durabilmektir. İnsan bazen kaybeder ama duruşunu kaybetmez. Çünkü duruşunu kaybeden insan aslında her şeyini kaybetmiştir.

Bir insanın bugün bir başkasını nasıl harcadığına dikkat edin. Çünkü yarın sizi de aynı şekilde harcayacaktır. Karakter tesadüfen ortaya çıkan bir şey değildir. İnsan zor günlerde neyse, çıkar çatışmalarında da odur. Bir dostunu makam için satan, yarın makamı için herkesi satar. Bir arkadaşını birkaç alkış uğruna gözden çıkaran, yarın daha büyük bir menfaat için sizi de gözden çıkaracaktır.

Ne yazık ki günümüzde bazı çevrelerde sadakat küçümseniyor, vefa ise eski bir alışkanlık gibi görülüyor. İnsanlar "işine bak", "kendini kurtar", "fırsatı değerlendir" söylemleriyle yetiştiriliyor. Kimse "adam ol", "sözünün arkasında dur", "vefalı ol" demiyor. Sonra da güvenilmeyen insanların çoğaldığı bir toplumdan şikâyet ediyoruz.

Oysa güvenilir olmak, paradan da makamdan da değerlidir. Çünkü para kaybedilir, yeniden kazanılır. Makam gelir geçer. Şöhret bugün vardır yarın yoktur. Ama güven kaybolduğunda yerine koyabileceğiniz hiçbir şey yoktur. İnsanlar sizin hakkınızda zengin mi, güçlü mü, etkili mi diye konuşmaz; en sonunda "güvenilir biri miydi?" diye konuşur.

Bir insanın gerçek sermayesi çevresine verdiği güvendir. Güven vermeyen kişinin dostluğu da ortaklığı da liderliği de uzun sürmez. Çünkü insanlar hata yapanı affeder, başarısız olanı affeder ama kendisini satanı kolay kolay affetmez.

Tarih boyunca unutulmayan insanlar başarılarından çok sadakatleriyle hatırlanmıştır. Çünkü sadakat karakterin, vefa insanlığın, güven ise kişiliğin imzasıdır. İmzası olmayan insanın ise kalabalıklar içinde görünmesi mümkündür ama saygı görmesi mümkün değildir.

Bugün birilerini harcayarak yükseldiğini düşünenler olabilir. Ancak insanları basamak yaparak çıkılan merdivenlerin sonu çoğu zaman yalnızlıktır. Çünkü herkes bilir ki başkasını satan, günü geldiğinde kendisini destekleyenleri de satacaktır. Bu yüzden güvenilmeyen insan kalabalıklar içinde dolaşsa da aslında yalnızdır.

Adam satmamak bir nezaket değil, bir karakter testidir. İnsan harcamamak bir iyilik değil, bir şahsiyet göstergesidir. Çünkü insanın gerçek kimliği, kazandıklarında değil; güç karşısında, çıkar karşısında ve menfaat karşısında verdiği kararlarda ortaya çıkar.

Ve unutulmamalıdır ki; bugün dostunu satanın yarını belli değildir. Ama bugün dostunun yanında duran, sözünün arkasında kalan ve omurgasını eğmeyen insanların yarını da bellidir. Çünkü güvenilir insanlar kaybetseler bile saygı kazanırlar. Omurgalı insanlar yalnız kalsalar bile başları dik yürürler.

İnsan olmanın bedeli bazen kaybetmektir. Ama karakterini koruyarak kaybetmek, karakterini satarak kazanmaktan her zaman daha değerlidir.