Yolda geri kalmak

İnsanın yanlışını bildiği halde devam etmesi, vazgeçmek istediği halde bırakamaması, bundan rahatsız olduğu halde sürdürmesi... Bir bakıma iyi; en azından yanlışın yanlış olduğu kabul edilmiş, hatanın hata olduğu idrak edilmiş, çirkinin çirkin olduğu görülmüştür...

Sonraki adıma geçilememiş, geçilmek istenmiş de başarılı olunamamışsa bir yerlerde arıza vardır, bir kaçak durum vardır!

Kişinin kendini eğitmesi bir yere kadar; başka birinden, kamil bir insandan, tecrübeli birinden destek alması şart."insanlar konuşa konuşa anlaşır" böylesi durumlarda önemli, böyle birini birilerini bulmak hele bu zamanda imkansız değil zor, yine de var elbet.

Rahatça derdini anlatacağın "böyle böyle yanlışım var farkındayım vazgeçmek için ne yapmalıyım" diyeceğin dostun, büyüğün varsa bahtiyarsın. Nazarların dünyaya döndüğü, zevke başarıya odaklandığı,makam mal mansıp etrafında döküldüğü devirde...

Evet bahtiyarsın!

Sorduğunda bol lakırdı söyleyen çok hal ile olan konuşan az, sıkıntı burada. Bunu sıkıntı olarak görmeyen, kibir büyütenlere diyecek sözümüz yok, zaten dinlemezler!

Onlar biliyorlar, kırk dereden su getirir ikna etmeye çalışır, gerçekte kendi "benin" esiridirler.

Onlar bir kenara...

İyi insan olmak, güzel insan olmak,doğru insan olmak; ailesine topluma, ülkesine, insanlığa bir şeyler katmak, ardında iyi bir hatıra bırakmak, geleceğe güzel bir amel taşımak derdi olanlara dediğimiz...

Dert varsa dermana giden yol da vardır, arayıp bulmak bazen kitap sayfalarında olur, bazen film karesinde, bazen seminer dinlerken bazen edepsiz bir hal görülünce...

Dikkat illa dikkat!

Kendine dikkat etrafa dikkat, gönül insanlarına, kainat akışına dikkat...

Acaba gönülde maraz var mı diye kendini yoklamak, aklını kontrol etmek, hislerin derinliğinde dolaşmak... O az insanları aramak!

Onların azlığı insan kuraklığı ve asıl kuraklık, dünyanın kurutan kuraklık... Ümitsizce bekleyecek veya arayacak mıyız?

Ümit ışığını içimizde yakmaya çalışacak, bunun için adımlar atacak, bir yandan da yaren aranarak yürünecek...

Hiç birimiz masum değiliz kendimizi temize çıkarmaya çalışmayalım, bunu kabul etmedikçe de bir yere varamaz, emsalimizden bekleyerek de bir şey elde edemeyiz. Günde iki öğün üç öğün yemek yiyor, çok fazlası bir şeyler içiyoruz; aynı şekilde gönlümüzün aklımızın, ulvi hislerimizi açlığını dikkat ediyor muyuz? Hatalarımızın telafisi için bir uğraşımız var mı?

Hava durumu, enflasyon rakamları, maaş ne olacak telaşları önde ise "Can içinde Cananı bulma" yolunda geri kalırız vesselam.