Yaşayan nesil

Ramazan geldi hoş geldi sükun geldi, huzur geldi, bereket geldi, daha ilk günden kendini belli etti, bilene görene hissedene... O tarakta bezi olmayana bir şey yok, gün normal gün, yemek içmek normal, çarşıda pazarda sigarayı içmek, hatta bilerek dumanı savurmak normal...

Tercih meselesi, iman meselesi, aklı iradeyi o yönde kullanma meselesi, zorlama yok, hürriyet var!

Edep denen bir şey var, saygı denen bir haslet var, hürmet denen bir tavır var. Bir kısım adamlar "şeye" aykırı diye bir sürü imza toplmışlar,"şey" elden gidiyormuş!

Kendilerinin uydurdukları doğmaları zorla taptırmak istiyor, iradeyi elden almak aklı devre dışı bırakmak niyetindeler!

Cahiliye devrinde hamurdan put yaparlar acıkınca yerlermiş, cahiliye modernlik adında bir şekilde devam ediyor; bir doğma icat ediyor olmadı atıyor, sonra başka bir doğma icat ediyorlar, tapmayanları dışlıyor öteliyor hatta zulüm ediyorlar!

Dinsizliklerini "şeyin" arkasına saklanarak söylüyorlar,"Demokrasi getiriyoruz" diye ülke işgal eden, kadın öldüren çocuk öldürenlere aynı zihin yapısındalar, aynı kökün değişik versiyonu, ton farkı var!

Gerçi onlar maskeyi indirdi, aleni ve fevriler artık, kovboyun kime ne zaman ateş edeceği belli değil, hem de çok belli!

Gazze direnmeye devam ediyor, bir avuç insan insanlık onuru için mücadele veriyor, bayrak inmedi ezan susmadı!

Bu ülkede bir zamanlar ezan okunmaz oldu, yasak dendi!

O imza toplayanlar "o günleri" özlüyor olmalı, kafa çağdaş değil çağ dışı hatta çağlar dışı. Gayzlarında çatlayacaklar neredeyese, çatlama hürriyetleri var, istediği gibi çatlayabilir patlayabilirler...

Dedeler torunlar camilere koştu, camiler şenlendi, cıvıl cıvıl renk renk... Sevgi dolu, muhabbet dolu, iyilik dolu, güzellik dolu... Yüzlerinden belli, yürekleri yüzlerinde...

Bu topraklar yüzyıllardan beri İslamiyet suyu ile sulanmış, sulanmaya devam ediyor, su kesilirse kıyamet kopmuş yok olmuşuzdur.

Akif ölmedi yaşıyor, İstiklal savaşımıza ruh bir vermiş bir insan nasıl ölür?

"Zulmü alkışlayamam zalimi asla sevemem;

Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.

Biri ecdadıma saldırdımı, hatta boğarım! ...

-Boğamazsın ki!

-Hiç olmazsa yanımdan kovarım.

Üç buçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam;

Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.

Doğduğumdan beridir, aşığım istiklale;

Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale!

Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?

Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!

Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim,

Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!

Adam aldırmada geç git!, diyemem aldırırım.

Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım!

Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...

İrticanın şu sizin lehçede ma'nası bu mu?"

"Asımın Nesli" yaşıyor vesselam.