Bir okulun yanından geçerken okunan şiirle ayaklarım yavaşladı, ses etkiliydi dinleyesim geldi, yürümeye devam ederken kulak kesildim... Çocuğu tebrik içimden geçerken içime işleyen şiirin "İstiklal Marşı" olduğunu fark ettim.
Nasıl bir içtentenlikle yazılmış bir marş, milletin nabzını tutmuş, medeniyet birikiminin yansıtmış, günümüze çareler sunmuş, istakbale rota çizmiş adete...
Sevindim ilköğretim çocuğunun o güzel okuyuşunu, köklerimizin bir şekilde devam ettiğini, "Korkma" ile başlayan ile marşta ifade edildiği gibi "Korkmamız" gerektiğini...
"Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
"Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?"
Garp bu kadar güzel tarif edilir, bizim de ne olduğumuz ve ne olmamız gerektiği de, bundan kayma olursa neye savrukacağımız da!
"Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:
Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki şehâdetleri dînin temeli
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli
Evet "ezan susmaz bayrak inmez" Ezan susarsa bayrak da iner, bayrak yoksa ezan nasıl okunur? Doğduğunda kulağına ezan okunan milletin çocukları haçlı seferlerine göğüs gerdi, İstiklal Savaşı verdi, yine yeni haçlılar göğüs geriyor...
"Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!"
"Korkma" ile başlayan marş "İstiklal"la biter, korkmamanın kaynağı nedir? "Hakk'a tapan"dır, dogmatik paganlara tapan değildir.
Bu inceliği iyi görmemiz ve incelikten kopmamız gerektiği çok açık, koparsak ne olacağımız besbelli, Orta Doğunun dünyanın hali gözümüz önünde, haçlı ordusu kılık değişitirmiş kılıç sallıyor, şimdinin kılıçları "füzeler", mertlik bozuldu, hayasızca saldırıyorlar...
Şeytanı deha vazgeçmiyor, ondan başka ne beklenir?
Ne güzel diyor Akif "Ulusun, korkma". Ulusun iki manaya gelir düşmanları kasdediyorsa "bırak it ulusun" milletimizi kasdediyorsa sen ulusun "yücesin" manasında...
İstiklal Marşı ehlince tahlil edildiğinde çok derin manaları olduğu görülür, Mehmet Akif İstanbul’dur, bin yıllık medeniyet geleneğinin evladıdır, devlete ruh üflemiştir...
Evet korkmayın, temel sağlam, çocuğun okuyuşundan belli vesselam.