Ne hoş!

Yeni yıl, eski yıl; ne yıl eski ne de zaman, o hep akıyor… Elektronların aktığı gibi, dünyanın, ayın, güneşin, yıldızların, kehkeşanların aktığı gibi akıyor; bir dursalar zaman diye bir şey olur mu?

Dur, düşün!

Çiçek zaman, kelebek zaman, yıldız zaman? Zaman zaman içre, hepsi aynı âlemde; insan ise o âlemin zübdesi, özü, özeti…

“Ben” kimin, diyorlar ya; kimi de “benim”. Kim olduğumuzu biliyor musun? Zaten “ben”in ne olduğunu çözsen zamanı da mekânı da hayatı da rızkı da ölümü de öteyi de çözersin.

Evet, sen kimsin?

Burası eğlenme diyarı mı, keder diyarı mı? Bir yıl geçti diye mi eğleniliyor, gelecek yıl için mi? Yıl sana ne keder getirir ne de mutluluk; çünkü o da bir mahluk, ölüm gibi, hayat gibi mahluk…

Düşün dur!

Neden seviniyor, neden üzülüyoruz? Islak mendille Everest Tepesi’ni görmek… Nasıl bir bakış, nasıl bir algı…

Dünyanın büyüklüğü, kâinatın büyüklüğü yanında kum tanesi bile değil; insan ömrü de kelebek ömründen az! Sevinmeye ve üzülmeye değmez bir diyarda ne işimiz var?

Bu kin, kibir, savaşlar, fitneler neyin nesi?

Kaynakları silahlanmada kullan, aklı bu yönde çalıştır; ondan sonra “2026’da barış gelsin de” diye çok beklersin!

Dünya damı üzerine zalimler çökmüş; istediği gibi at oynatıyor, eşkıyalığını gösteriyorlar. Unuttukları bir şey var: zaman. Zamanda eskimeyen bir şey yok; bir şey ki yaratılmış, fanidir…

Firavun bozuntusu, Nemrut sürtüğü çok gördü bu zaman, bu dünya! Neredeler, ya şimdikiler nereye gidecek?

Derin uykuda rüya görüyoruz!

Ölmeden önce ölmek, rüyadan uyanmak… Böyle bir niyet, böyle bir düşünce, böyle bir eylem varsa “ben” anlaşılmaya çalışılıyor, insan olma yolunda ilerleniliyordur.

Durmadan düşün!

Paganlardan, pagan sistemlerden kurtulmak uyanma alameti. Dünya büyük uyanışa, kıyamete yaklaşıyor; an be an, ay ay, yıl yıl…

Kişinin kendi kıyameti ölümüdür. Fakirlere, muhtaçlara yardım etmek; sadaka vermek; mahlukata merhametli olmak; edep ve hürmetle bürünmek; Yaratana şükretmek, hamd etmek; gökler ötesinden gelen çağrıya günde beş defa icabet etmek… Dirilik alameti, var olmak alameti; ebediyette de mutlulukla var olma işareti.

Ne hoş…
Bütün zamanlarda hoşlukla kalın, vesselam.