Mutluluk ihtiyacı

Tartışmalı konulara girmemek, nizalı mevzularla münakaşa etmemek varken bazen istemeyerek giriyoruz; mevzu dallanıyor budaklanıyor, hisler karışıyor, ortam geriliyor, muhabbet azalıyor, bir şey öğrenmeden kalkıyor, biraz da kırgınlık da yaşıyoruz!

Göle atılan taş gibi içte dalgalanma oluyor, duruluncaya kadar epey zaman geçiyor; değer mi, değmediğini görüyoruz pek çok zaman, yine de bu huyumuzdan tam vazgeçemiyoruz!

Konuşmadan önce iyice düşünmenin sonra konuşmanın doğru olduğunu bildiğimiz halde yapıyoruz bunu, hatasını çabuk gören telafi yoluna giren bir dahakine daha temkinli olmaya çalıyor, kemalat yolunda ilerliyor. Böyle derdi olmayan işi inada bindiriyor küskünlükler bile oluyor.

Değer mi?

Değmediğini ne kadar erken fark etsek o kadar kar!

Tartışmak konuşmak, müzakere etmek, konuyu etraflıca ele almak güzel bir şey elbet; hele iyi bir mevzu, güzel bir konu olsa daha güzel elbet.

İdeal ile gerçeklik aynı olmuyor, kitapta yazılanı bütünüyle hayata geçirmek, iyi bir sistemi işler ve sürekli kılmak da aynı şekilde! Gücümüzün yettiğini yapmak pekâlâ mümkündür; bizi ilgilendiren ve bilmemiz gereken de budur. Eğer iyi, güzel ve doğru insan olmak gibi bir idealimiz varsa ve bu yönde çabalıyorsak ne âlâ; yoksa bencilliğin pençesinde yok olup gideriz.

Toplumları yıkan, ülkeleri dağıtan, milletleri perişan eden bu değil midir?

Dibimizde bir savaş yaşanıyor, dünya ekonomisine ve bize büyük zarar veriyor, ateş sıçrar mı endişesi pskilojiyi bozuyor.

İnsan, iç dünyasında bundan daha önemli şeylerin yaşandığını fark eder; kötü yanlarını düzeltmeye çalışır, olumlu yönlerini çoğaltır ve bunu her gün tekrarlarsa, her iki savaştan da galip çıkması mümkün olur.

Böylelikle “Kitabını oku” denilecek güne hazırlık yapmış oluruz. Siyaset ve spor bir yere kadar, değeri ölçüsündedir; küçük suda boğulmanın anlamı var mı?

"Söz gümüşse sükut altındır" boşuna denilmemiş, gümüşe ihtiyaç olduğu da vakıa, acı olan tenekeyi altın zannetmek gözü ve gönlü onunla meşgul etmek, öyle kimselerle arkadaşlık etmek, öyle ortamlarda bulunmak, sosyal medyada aynı akışı kaptırmak...

Zulüm gibi görülen şeylerin altında nice adalet tecellileri olduğunu fark eden fazla söze itibar etmez, özü yakalamıştır çünkü. Bu kendi hayatında olduğu gibi umumi dünyada da geçerli; böyle bir pencere ile bakmayan, sebeplere takılı kalanla uzun uzun konuşulmaz, anlaması zordur çünkü yapılacak şey öylelerinden ve öyle mevzulardan olabildiğince uzak durmak...

Kalp sağlığı, akıl sağlığı, ruh sağlığı daha önemli...

Bunu başaran mutlu olduğu gibi etrafına da mutluluk yayar, kendimizin de dünyanın da o mutluluğa ihtiyacı var vesselam.