Eller öpüldü, tatlılar yendi, muhabbetler edildi, yola revan olundu... Mola bitti hayat seyri akmaya başladı. Bir yanımız gül bir yanımız ateş, bir yanımız ümit bir yanımız korku, bir rahat nefes alıyor bir zorlanıyoruz... Gece ve gündüz deveranı devam ediyor...
Kaldırım arasında çıkan küçük sarı çiçek durumu çok güzel gösteriyor, yan duruşuyla bile gülümsüyor; gülümseme istidadı olanlara gülümsüyor,"ben" putuna esir kibirli kafalara dediği diyeceği bir şey yok, onlar zaten anlamaz!
Onlar çiçek düşmanı, barış düşmanı,insan düşmanı!
Baklavanın tadını bilmez, kahvenin lezzetini farketmez, muhabbetin demini hissetmez,sadeliğin saadetini, tavazunun yüceliğini anlamaz... Bayramı nasıl yaşayacaklar!
Sıla-i Rahim ne ki ya sarı çiçek?
Bir çiçek kaç füze eder,sarı çiçeğin hakikat kalkanını kaç füzeyi engeller? Çiçekler ve çocuklar ve de yıldızlar... Gazze'li çocuklar, Doğu Türkistan'lı çocuklar, yeryüzündeki bütün masum çocuklar...
Kan ve fitne çıkaran cahil ve zalimler; ne istiyorsunuz çocuklardan ve çiceklerden... Eptiens adası pisliklerini dünyayı ateşe vererek örtmek isteyenler, hakikat ve adaletten üryan olduklarını gösteriyorlar.
Firavunu su, Karunu toprak yuttu.
Hesap bitmedi "öteye" kaldı; boynuzlu koyunun boynuzsuz koyuna hesap vereceği öteye Bütün çocukların güleceği güne, zalimlerin kaçacak delik bulamayacağı güne...
Hürmet ve merhamet hislere sahip olan, hakikat burcuna çıkana her gün bayram,her an bayram... İbrahim misali ateşten bile gül devşirir onlar, füze haberlerinden çok kaldırım arasından çıkan çiçeğe dikkat kesilir, şefkati bütün çocuklaradır, hikmet mihverinde bakar güne gündeme yıldızlara...
Gözü gönlü öteye nazır, kulağı günde beş vakit gelen çağrıya ayarlıdır. Şikayet yok şükür vardır, boş söz yok hikmetli konuşma vardır, sükut ayrı derinlik kelam ayrı bir ufuktur...
Oruç nedir bilir, Ramazan nedir yaşayanlar yaklaşır bu bayrama;orucu saygısı olmayanlar ne anlar bu yüksek gerçeklikten; şeker bayramı der geçer, kendini avutur!
Gül ve ateş. Çocuklar ve çiçekler, uçuşan füzeler...
Dünya damında zalimlerin satranç oyunlarını sürekli takip etmek aklı meşgul eder, kalbi bulandırır,duyguları ahenksizleştirir; hayatın rengi kaçar, tatlılar tat,bayramlar sevinç vermez olur...
Çocuk masumiyeti, çiçek güzelliği, yıldız ufkunu kaybettiğimizden füzeler, fitneler çoğaldı, ahlak buharlaştı, hürmetsizlik saygısızlık çoğaldı, insanlık azaldı...
Yine de bir yanımız "Gül", o sarı çiçek misali nice insanımız var vesselam.