Hava Durumu
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.

Ürkek kalpler

Yazının Giriş Tarihi: 13.06.2022 07:30
Yazının Güncellenme Tarihi: 12.06.2022 04:05

Yaşadığım bir olayın tam da bu haftaya anlam katacağına inanarak bu yazımı sizinle paylaşmak istedim. Anne babaların farkında olmadan küçücük kalplerde nasıl acı bir iz bıraktığını sizlere bir nebze olsun anlatabilirsem ne mutlu bana…

Birkaç gün önce kızımı okuldan aldığımda bana; bir sınavından düşük not aldığını söyledi. Üzgündü fakat bu kendi aldığı nota değil de arkadaşına duyduğu üzüntüydü. Arkadaşının altığı notu görünce ağlamaya başladığını ve kendisinin de ona; “notun düşük değil ki neden ağlıyorsun” diye sorduğunu söyledi. Arkadaşı da ona şu cevabı vermiş; “doksanın üzerinde not alamazsam annem ve babam bana çok kızıyorlar!” İnanın o anda o küçücük kalbiyle hissettiği korkuyu benim kalbim kaldırmadı. Sadece bir not için anne babanın çocuğunun kalbine yerleştirdiği bu huzursuzluk bir gün onlara dönüş yapmayacak mı sanıyorlar acaba? O kalp büyüyüp bir yetişkin olduğunda yaşadığı o korku ve endişenin hesabını nasıl soracak bilemeyiz ama soracağından emin olabiliriz. Çünkü insan yaşadığı hiçbir olumsuz duyguyu unutmaz ve gün gelir bunun acısını birilerinden ve bir şeylerden mutlaka çıkarır. Hele ki bu duygular gücünün birçok şeye yetmediği bir yaşta ise ayrıca derin izler bırakır. Sonrasında ise ergenlik dediğimiz kendini keşfetme ve özgürce ifade etme dürtülerinin arttığı dönemde; asilik, saygısızlık ve hatta aynı kendisine yapılan gibi karşısındakini ezme şeklinde ortaya çıkar. Bir gün danışanım bana çocuğunun yoğun bir tempoyla; okula, dershaneye, spora ve gitar kursuna gittiğini övünerek anlatmış ve dikkat dağınıklığından yakınmıştı. Ben de bunların hepsine gitmeyi kendisi mi istiyor diye sorduğumda; çocuğunun gayet mutlu olduğunu söyledi. Ben de tekrar şu soruyu surdum; çocuğunuz bunları yapmaktan mı mutlu yoksa sizi memnun ettiği için mi? Aradaki farkı ayırt edebilmiştir diye umuyorum.

Bazı ebeveynler çocuklarına öyle şartlandırılmış bir sevgi veriyorlar ki; çocuk anne babayı memnun ederek o sevgiyi kazanma çabasıyla farkında olmadan içinde uçsuz bucaksız bir öfke biriktiriyor! Ben anne babamın istediği gibi bir çocuk olmazsam beni sevmezler korkusu; koşulsuz sevgiyi hak eden o çocuğu derinden yaralıyor. Sorsanız her anne baba çocuğu koşulsuz ve karşılıksız sever. Ama aslında farkında bile olmadan çocuğundan kendi ideallerini gerçekleştirmesini bekler. Bu yükün altında ezilen o ürkek kalp ise; farkında bile olmadan bir gün bunun hesabını soracağı günü bekler…

Sağlıcakla ve farkındalıkla kalın.