Hava Durumu

Ne diye yaşıyoruz?

Yazının Giriş Tarihi: 14.05.2024 06:30
Yazının Güncellenme Tarihi: 13.05.2024 14:10

Uzun zaman görülmeyen dostları bir anda birden fazlasını görmek insanı hoş ediyor, hatıralar canlanıyor, mazi derinlerden hazıra geliyor istikbale uçuyor, uzun ve kısa bir “an” da toplanıyor; ömür ne ki hayat ne ki dedirtiyor.

Sakin akan bir nehre taş atmak gibi bir şey bu; sular bir an olsun karışıyor, yeknesaklık gidiyor heyecan ve akışkanlık geliyor, hayat anlam katmanlarında derinleşiyor, kısa süreli görüşmeler bile tebessümlerle umut aşılıyor.

Tabii ilk yapılan iş fotoğraf çektirmek, bir daha sonsuza kadar bir araya gelinmeyecek birlikteliği karelere taşımak, hatıra mahzenine koymak. Enerji, sinerji, güzel hisler, muhabbetli bakışlar, yaşadığının yaşanmışlığın fark edilişi…

Gönül sürur içinde ruh kanatlanmış uçuyor… Ne o dert ne bu dert, hepsi bir anlığına da olsa unutuluyor, umudun rüzgârıyla yeni ufuklara uçuluyor.

Bütün bunlar ısmarlama olmuyor ya bir cemiyette ya bir cenazede buluşuluyor, tabiliği ve fıtriliği ondan zaten. Letafeti taraveti bundan…

Bu bağlamda ömür hem çok kısa hem çok uzun… Güzel eylemlerle çok kimsenin gönlüne girilmişse gönüller adedince ömürler oluyor, tersi ise daha ölmeden karanlık ve yalnızlık… Almak değil vermek, kin değil sevgi, hırs değil diğerkâmlık, nefret değil muhabbet, düşmanlık değil kardeşlik öne çıkıyorsa ömür bereketi yakalanmış hayat uzamıştır…

Ne mutlu! Mutlu eden mutlu olur!

Hayat ve hakikat öyle çok bilinmeyenli bir denklem değil; Ay kadar sade, güneş kadar berrak, yıldız kadar nurani, su kadar akışkan, bahar kadar diri, nefes kadar yakın...

Yapılması gereken bunları görecek akla ve gönle sahip olmak ve iradeyi bu yönde kullanmak. Bunun için de her günde gönlü temizlemek, günlük kirlerden arındırmak, hakikat güneşini ve kıblesini kaybetmemek… Tazelenmek dirilmek coşmak!

Böylesi hakikat dostlarıyla dost olmak, onlarla hemhal olmak; Çok değil birkaç kişi olması yeterli. Cemil Meriç ne güzel demiş “Birbirini seven iki kişiden biri ölmüşse asıl ölen hayatta kalandır”

Varsa böyle dostlar sağlığında kıymet bilmeli değil mi? Yoksa ne kadar ağlansa yeridir, demek kendimiz öyle biri olamamışız ki öyle dostumuz yok diye.

Sahi ne diye yaşıyoruz neye yarıyoruz?

Yükleniyor..
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.