Boşluğa atılan harf

Hüseyin Eren 21 Ağustos 2018 Salı, 08:04

   Konusuz yazmak nasıl bir şey? Boş sayfayı kalbinin boşluğu ile karşı karşıya getirmek; kelimelerin akışını bakmak, anlamın süzülüşünü seyretmek, sesleri duymak, renkleri hissetmek; evet, nasıl bir şey?

   Akıl susmuş dinlemede, ruh kanatlanmış beklemede, vicdan ihtizazda, duygular duruca akışta... Kalem kelam eder mi, söz sükûta sığınmaz mı? Ay renkliliği, ay sessizliği, ay akışı; gece goncasını işlerken, yakomazların musikisi sessizliği niye bozmak istesin? 

   Doğaçlama mı dönüyor ay, gece nereye geçiyor, gün nereye gidiyor? Şiir mi yazıyor semanın defterinde, göğün göğsünde hangi besteyi okuyor? Güneş doğar ve batar mı; hayır, güneş hep güneştir; biz ölür ve diriliriz, ölmenin ve dirilmenin provasını yaparız her akşamda ve sabahta...

    Sarı yaprak biriktiririz eteklerimizde; rüzgârdan saklarız onları... Solgun ışıklar yüzlerimizde ince çizgiler çizer; yüreğimizse yırtıklarla yol alır. Gül yollarda dikenlerle güleriz, sevinçlerle ağlar...

   Ağlamak mı güzel, gülmek mi? Ağlayamamak ne hüzün verici; gecede aysız kalmak gibi... Yürek yarıklarından gelir ay ışığı; ışıktan rahatsız olanlarsa yarık kapamakla meşgul... Düşünce gelse zihin meşgul çalar, duygu tayfı misafir olmak istese ekran kapalıdır. Güneş kime doğar, kime batar?

   Bir diken batmasından bağıranlar gül bahçesini görebilir, bülbüle arkadaş olabilir mi? Ay gecenin bülbülü; duyacak kulak var mı?

   Sükûtun bahçesinde gizli gizem, sır; ayın görünün yüzü kadar ayan. Gecede gözünü yumanlar sır bahçesinde gezebilir mi?Yapraklar suskun, su suskun; ayın bestesini dinliyor.

   Ay ayrılmıyor, ay gurbete gitmiyor; vuslata pervaz olmuş dönüyor.Aşkı aşikâr, aşkınlığı açık; şarkısını gül kulaklar dinliyor. Sessiz ama yüksekte; gülenlere ağlıyor, ağlayanlara gülüyor... Yücelikle dönüyor yörüngesinde, sadakatten, samimiyetten, sözden, özden ayrılmıyor.

   Yol gösteriyor yol arayanlara, yön veriyor yönünü bulmak isteyenlere, özünü arayanların elinden tutup semanın ötelerine taşıyor.

   Konular konuları, sözler sözleri aça dursun; kalp ve kâğıt ışık huzmelerine hasret bekliyor. Her harf bir boşluğa atılmış ay, yörüngesini arayan gül, yönünü yönelen bülbül.