Popüler olduğu için gittim...

Dr. Hatice Kösecik 14 Ekim 2021 Perşembe, 07:30

Kime?

Kim popüler söyleyeyim mi size?

    Gizli gücü olduğunu söyleyenler,

     Enerji çalışıyorum diyenler,

     Senin böbrek yetmezliğini bile ben iki enerjiyle tedavi ediyorum diyenler.

     Çok para verip de televizyona çıkıp doktor kimliği bile olsa halkın zayıflıklarıyla güçleneler,

      Popüler bir psikolog olup da kızıyla çıkıp şov yapanlar. Ne diye mi? Evlilik sadece erotizm ve romantizm diyenler ve kocanla  her türlü cinsel isteğinde karşı durma, seni sevsin koşulsuzca ver diyenler.

   Kadını cinsel meta olarak görenler.

   Maalesef artık her genç erkeği, genç kızı ve hatta çocuğu da cinsel obje olarak allayıp pullayıp medyaya sunanlar.

   Al işte özgürsün, erkek olsan bile kız gibi davranabilirsin, sen özgürsün, kocaman adam ya da kadının cinsel objesi olabilirsin diye bilinçdışı Mesajlar verenler....

     Toplum aldı başını gidiyor efendim.

      Durrrr diye bağırsak da dört bir yandan her gün bir yenisi ekleniyor. Çizgi filmler bile artık aşkın seks tarzında. Ne oluyor da bu minik çocuklar değerlerimize saygılı çizgi filmleri izlemiyorlar. Ya da izleyemiyorlar ilgilerini çekmiyor...

Ya da artık onlardan çok talep görülmüyor da işin içine seks katarım flört katarım da herkesi kız kıza erkek erkeğe eşleştirme yaparım diyen simsarların eline mi geçti çizgi film alanı da.

    Bakın ne yazıyor takipçim;  ilaç tedavilerim her zaman vardı. Fakat bir de bu alanda onlar çok  popüler olduğu için gideyim dedim. Param da vardı. Bilinçaltı, enerji, Theata derken maddi olarak yıkıldım. Çok kaybım var. Manevi olarak sormayın bile. Size iyileşme vaadi veriyorlar. Ve gerçekleşmemesinde de kendi negatif duygu ve düşüncelerimize bağlıyorlar. Buradaki tezatlık bana artık durmam gerekiyor diye düşündürttü. Televizyon da görüp sosyal medyada takip ettiğim bu olayların saçmalık olduğunu anladım, iş işten geçmişti. Bir yıkıntı halinde doktoruma geri döndüm. Şimdi toparlamaya çalışıyorum. Dikkatli olsunlar ve yazın bunları ne olur...

    Ben diyor minik bir genç kız hastam. 11 yaşında henüz. Bir kız arkadaşımla ayrı eve çıkmak istiyorum ve onunla sevgili olmak hoşuma gidiyor. Ama bu ülke bizim gibileri istemiyor. Arkadaşlar öyle söyledi. Bize burada yaşam yok. Özgürlük yok. Nefret ediyorum bu ülkeden, tüm insanlardan ve tabi annemden babamdan. Ölseler keşke....

    İçim acıyor artık. Ben çok yoğun çalışmayı tercih edemedim yıllarca çocuklarımdan ötürü. Fakat şu anda, duramam artık diyorum. Şimdi biz ne yapabiliriz?

   Lütfen elimizi taşın altına koyalım. Gerek yetkililer gerek aileler ve tüm insanlar. Birbirimizden sorumluyuz. Bu çocuklar bizim.

Bu insanlar bizim.

Herkes herkesten sorumludur. Bir çocuğun canı yanarsa bir yerde ileride senin benim olmayacağım ne malum.

    Ümidimiz hep olacak. İnsan insana şifadır.

     Sevgiyle...