Göğe ok atma acziyeti

Hüseyin Eren 11 Şubat 2020 Salı, 06:00

Uygur Türkleri, Çin ve Virüs. Aralarında bağ var mı, yok mu dememe, uzun uzun izahata gerek var mı? Bizde bir deyim var;  "anlayana saz anlamaya davul zurna az" diye.

Ne güçlü ki Çin bir virüse yenik, ne zalim ki Uygur Türklerine zulüm içinde. Cehalet ve acziyet. Büyük fotoğraf; okunmayacak gibi değil, ancak körler okuyamaz!

Tarih böylesi fotoğraflarla dolu, görülmediğinden okunmadığından kareler tekrar yayınlanıyor; son perde Çin sahnesi. Tesadüfe şu ana kadar tesadüf edilmedi, bundan sonra da edilmeyecek. Sebepler perde; aklını kullanan perdenin arkasına merak eder.

ABD'nin "Challenger" i vardı, göğe fırlatıldıktan saniyeler sonra dünyanın gözü önünde yok oldu. Challenger meydan okuyan demek, meydan okumak öyle mi? Firavun da göğe ok atmıştı,  soy aynı soy ve sonları aynı; kimi sesle, kimi su ile kimi toprakla helak oldu.

Avrupa'nın Titanik'i vardı, Tanrı bile batıramaz dendi, ne oldu?

İnsana hiç yakışmayacak şey kibir, o yakışmayana bürününce ne zulümler işliyor; işte iki dünya savaşı, muasır medeniyetler seviyesi! Kim galip?

İnsan hüsran içinde, asırlardır bu hüsranlığı devam ediyor; ne diye aklını kullanmaz, kalbini işletmez, vicdanını çalıştırmaz insan. Bunu yapan az insanlar insanlık onurunu kurtarıyor.

Kâinattaki sonsuz ilmi, sonsuz kudreti, sonsuz hikmeti eser üzerinden okuyarak görüyor; acziyetini fark ediyor, cehaletini fark ediyor, zayıf yanlarını fark ediyor; insan olma gayretine giriyor. İnsana şefkat, yaratılmışa şefkati Yaratan adına yapıyor.

Karıncayı incitmiyor, sineğe rahatsız etmiyor, böceği öldürmüyor, çevreyi kirletmiyor, adaleti öne çıkarıyor, iyimser bakışlarla bakıyor hadiselere...

Nerede o insan?

Lükslün konforun zevki içinde, makamın zırhında değil; kendi içinin derinliklerinde, eşyanın, hadiselerin inceliğinde hikmet arayışlar içinde; aklını kullanarak, kalbini kullanarak.

Virüsü, fay hattını, musibetleri, kuraklığı, hastalığı, kederi, sevinci, coşkunluğu; o dersle okuyor, dev dalgaların üzerinde adeta sörf yapıyor.

Kimi de bir damlada boğuluyor!

İnsan göğe ok atmayı ne zaman bırakır, zulmü terk ederse o zaman dünya aydınlığa kavuşacak vesselam.