Bayramın ardından

Hatice Kösecik 07 Haziran 2019 Cuma, 07:00

Bayramdı dünde kalan... Bugün de bayram sayılır. Her geçen günün ardından nasıl bakakalırsa insan öylece bakıyorum ardından. Giden gün ömürdendir ya, bir güzel şehri ramazanı ve ardından sevincimiz bayramı yaşadık. Bayram;  tadında yaşanırsa özel anların olduğu bölgeye yerleştirilir beynimizde. Saklanır anılar hediye paketi yapılır özenle, ta ki yeri geldiğinde, özlem duyulduğunda bakılabilsin diye. Bayramda da tüm mutlu anlarımızda olduğu gibi sevinilir, özlenir, resimler çekilir, hasret dolu anılara yenileri eklenir ve dua edilir gönülden. Denir ki,"Bu bayramda da sevdiklerimle beraberdim, tekrarını nasip eyle Allah'ım. "Ya da kaybettiği bir sevilen varsa yad edilir özlemle, geride kalanlarla beraber nice bayramlarda beraber olabilmek için de yine seslenilir Yaradan'a... Bazen buruk bir sevinci de barındırır bayram, gidenin ardından duyulan özlemle beraber...

Manevi hazlarla dolu bir ayı uğurlarken, Rabbisi kulu üzülmesin diye, hem de mükafatlarını hemen de alıversinler diye bayram yaptırır,  sevindirir. Nasıl da güzel söyler Alvarlı Efe hazretleri, kulak verelim, kalben dinleyelim mi?

Can bula cananını

Bayram O bayram ola

Kul bula sultanını,

Bayram O bayram ola.

Hüznü keder def ola

Dilde hicap ref ola

Cümle günah af ola

Bayram O bayram ola.

İnsanın olduğu her yerde sevinci de bulursun hüznü de. Yaşanmışlığın olduğu her yere sirayet eder duygular, bazen öyle yoğun anlarsın ki acıyı da mutluluğu da şaşırırsın kendine. İnsan öyle muhteşem ki aslında bilmez kıymetini. Dağların yüklenemediği emaneti kabul etmiştir o, çok cesurdur bir bakarsın. Ve bir o kadar da zayıftır... Duygularına yenik düştüğü, acıdığı, öfkelendiği, bağırıp çağırdığı da olur zaman zaman. Kızar kendine, söz verir, akıllan der, ama yine de söz geçiremediği anlar olur kalbine. İnsandır o çünkü, yeri geldi mi hata da yapar, düşer de ama kalkıp toparlanmayı da bilir o.

Bayramlar güzel bir fırsattır muhasebe için, şöyle bir eğri oturup doğru düşünebilmek adına. Dünyanın, günlük işlerin koşturmacası arasında zaman bulamayıp da arayamadıklarımızı da hatırlatır bayram bize. Kapalı kapılar ardında gelen yolu gözleyen bir çift gözü de yad ettirir bayrama erene. İnsanca duygulardır, insana olan görevimizdir bunlar. Herkesin bayramıdır o, herkese gelir zira evi olanın da olmayanın da sevindiği gündür. Hesabını yapamadığı kadar ayakkabısı olana da giyecek bir çift delik pabucu olana da gelir bayram. Annesi olana da gelir bayram, olmayana da. Mobilyalardan, evden, arabadan sıkılıp da sık sık değiştirene de gelir, pazar parası denkleştiremeyene de. Sadece bayramda giyecek elbise, ayakkabı alabilene de o ayakkabıyı sabaha dek ayağında tutup, heyecandan uyuyamayan çocuklara da gelir. İş bulamamış babaya da gelir. Evinde pişirecek bir şeyi olmayan anneye de. Anlar bayram geldiği evin halinden, bakar durur, sessizce  "ben geldim, ama..." der. Her ne manzarası olursa olsun evin, gelir bayram o eve. Bilir ki yalnız değildir insan, seveni illa vardır. Bilir ki kimsesi yoksa bile, çevredeki duyarlı insanların kalbi anlar o evin halini, bayrama yakışır sevinç tohumları ekmeye çalışır. Zira sevgiyle yoğrulmuştur insan mayası, gönlü kırık olanın yarasını sarmaya çalışacaktır. Yardımlaşmaya, paylaşmaya vesiledir bayramlar. Affedilme ve af edebilmeyi tecrübe etme zamanıdır. Öyle ya Rabbin her şeyini, her türlü kusurunu affeder de sen mi insanın kusurunu affedemeyeceksin diye kendine söz geçirebilme vaktidir bayram. Güzel niyetlerin tazelendiği, hüznün kederin def olduğu, dilin insanı incitmediği zamanlardır.

Affı öğrenebilmek, yüklerinden kurtulabilmek dileğiyle, bayram müjdesine erenlerden olabilmek ümidiyle, sevdiklerinizle nice nice bayramlara kavuşmanız temennisiyle...

Bayramınız mübarek olsun...