Bir insan her zaman sahnenin bittiğinin, perdenin indiğinin farkında olmalı.

Gereken zamandan daha uzun kalmak için ısrar ederseniz, mutluluğu ve oynamamız gereken diğer sahnelerin anlamını yitiririz.

Çemberleri tamamlamak, kapıları kapatmak, bölümleri sona erdirmek – ne isim verirseniz verin – önemli olan yaşamda bitmiş olan anları arkada bırakabilmektir.

İşinizden mi ayrıldınız?

İlişkiniz sona mı eriyor?

Ailenizin evinden mi çıktınız?

Yurtdışına yaşamaya mı gittiniz?

Uzun süren bir dostluk aniden bitti mi?

Bunların neden olduğunu düşünerek uzun zaman geçirmek mümkün.

Kendinize, yaşamınızda bu denli önemli ve büyük yer tutan şeylerin bir parmak şıklatması süresinde toza dönüşmesinin nedenlerini anlamadan yaşamınızda bir adım daha atmayacağınızı söyleyebilirsiniz.

Ama bu yaklaşım, yaşamınızı paylaşan herkes için dehşetli biçimde stresli olacaktır: ebeveynleriniz, eşiniz, dostlarınız, çocuklarınız, kardeşiniz.

Herkes kitabın bölümlerini kapar, yeni sayfaları açar, yaşamına devam ederken, sizi durağan bir biçimde görmek hepsini kötü hissettirecektir.

Şeyler olur ve geçer… Ve bazen elimizden gelen en iyi şey, onların gitmesine izin vermektir.

Bu yüzden, ne kadar acı da verse, hatıralardan arınmak bazen iyidir. Küçük şeyleri yok etmek, eşyaları yetimhanelere bağışlamak, kitaplarınızı satmak ya da ödünç vermek…

Bu dünyada görünür olan her şey, aslında görünmeyen dünyanın ifadesidir, yüreklerimizde yer alan şeylerin bir izdüşümü.

Ve hatıralardan arınmak, bazen yeni hatıralar için yüreklerimizde yer açmak anlamına gelir. Bırakın gitsinler. Azat edin onları. Arının onlardan…

Kimse hayatı işaretli iskambil kağıtları ile oynamaz, yani bazen kazanır ve bazen de kaybederiz. Geri dönüş beklemeyin her zaman; emeklerinizin takdir edilmesini, dehanızın keşfedilmesini, aşkınızın anlaşılmasını.

Kendi duygusal televizyonunuzda aynı kanalı izlemeyi bırakın. Bir kayıptan ne kadar acı çektiğinizi gösteren o programı artık izlemeyin. O sizi sadece zehirliyor, başka bir şey değil.

Hiçbir şey, kırık aşk öykülerini kabul etmekten daha tehlikeli değildir hayatta; başlama tarihi olmayan söz verilmiş işlerden veya sizi “ideal zamanı” beklemeye sürekli mecbur eden kararlardan.

Yeni bir fasikül açılmadan, önceki bitirilmelidir: Geçmiş olanın tekrar geri gelmeyeceğini söyleyin kendinize.

Bir zamanlar o şey veya o kişi olmaksızın yaşayabildiğinizi hatırlatın – hiçbir şey yeri doldurulamaz değildir – bir alışkanlık bir ihtiyaç değildir.

Bu çok belirgin görülebilir, hatta zor olabilir, ancak çok önemlidir.

Çemberleri kapatmak. Gururunuz nedeniyle, yoksunluğunuz veya öfkeniz nedeniyle değil, artık ona hayatınızda yer kalmadığı için.

Kapıyı kapatın, müziği değiştirin, evi temizleyip tozu silkeleyin.

Eskiden olduğunuz kişi olmayı bırakın ve şimdi olduğunuz kişiye dönüşün.

Mutlu Yıllar…

Simyacı adlı romanıyla dünyada büyük bir hayran kitlesine sahip olan ve kitapları 47 dile çevrilen Paulo Coelho’nun kaleme aldığı bu çok anlamlı yazı, daha güzel bir yaşamın ipuçlarını, mesajlarını veriyor.

Yararlanmak dileğiyle, herkese sağlık ve huzur dolu yepyeni bir yıl diliyorum.